http://www.eigenkunsteerst.org Eigen Kunst Eerst! | Blog van Vincent Bruijn nl-NL copyleft Vincent Bruijn Mon, 02 Jan 2012 12:41:57 +0100 http://www.rssboard.org/rss-specification http://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/3.0/ weekly 1 http://www.eigenkunsteerst.org/2012/Derrick+Tuggle+vs.+Christopher+Walken.html Vincent Bruijn "Lonely Boy" genaamd. De begeleidende videoclip is redelijk populair op YouTube en heeft op moment van schrijven 5.399.335 views. In de videoclip zien we ene Derrick T. Tuggle, een man van midden veertig, in pantalon en wit overhemd een erg leuke en losse, noem het ongecompliceerde, choreografie uitvoeren op de muziek van het nummer. Het deed me denken aan die andere videoclip waarin een man, wel wat ouder, maar in vergelijkbare Amerikaanse stijl, even ongecompliceerd maar een technisch veel complexer dansje danst: Christopher Walken in Fat Boy Slim's "Weapon of Choice". Walken tapdanst in deze videoclip in de lobby van het Marriott Hotel te Los Angeles. De strak gecomponeerde choreografie volgt minutieus accenten in de muziek, met afwisselend een als molen met zijn armen rondzwaaiende Walken die vervolgens afgemeten voetenwerk op een roltrap danst. Tegen het einde van de video hangt Walken middenin de lobby voor een groot lichtblauw schilderij te zweven. Een mooi beeld dat mij deed denken aan de Sixtijnse Kapel waarin, weliswaar ondersteund door een wolkje, Jezus evenzo in het luchtledige hangt.
De min of meer anonieme danser bij The Black Keys zet daarentegen slechts enkele stappen naar rechts tijdens zijn dans. Het wat knullige camerawerk volgt die beweging nog wel, maar verzuimt om de danser ten voeten uit te tonen, terwijl zijn voetenwerk nu juist het meest uitgedacht lijkt. Ergens is dit jammer, maar vergroot wel de pretentieloze sfeer die de clip uitstraalt. Hoewel beide choreografieën in kwaliteit sterk verschillen, resulteren beiden in zeer aanstekelijke videoclips die ook erg leuk zijn om meteen na elkaar te bekijken.



]]> Mon, 02 Jan 2012 12:41:57 +0100 http://www.eigenkunsteerst.org/2012/Derrick+Tuggle+vs.+Christopher+Walken.html http://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/3.0/ http://www.eigenkunsteerst.org/2011/Stoeprozet.html Vincent Bruijn In de Roerstraat in Amsterdam ben ik me gaan verbazen hoe in een deel van de stoep de putjes van de bluskranen voor de brandweer tussen de tegels verwerkt zijn. Als rozetten heeft de stratenmaker de omliggende tegels verzaagd om de kleine putjes in het dwingende grid van de stoep te krijgen. Waarom niet een rechthoekig stukje uit een paar tegels gefreesd? Onder een hoek anders dan 90 graden is het moeilijk zagen, vandaar de verstekbak. Waarom dan toch die moeite gedaan om een mooi sluitend geheel te creëren waarin het lijkt alsof het ijzeren putje straalt?



]]> Tue, 20 Sep 2011 22:52:58 +0200 http://www.eigenkunsteerst.org/2011/Stoeprozet.html http://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/3.0/ http://www.eigenkunsteerst.org/2011/LV.html Vincent Bruijn Maar wat nu als de armsten ook in staat zijn zich te tooien in als prijzig bekendstaande spullen van het merk Louis Vuitton, zoals de zwerver doet? Als Louis Vuitton niet meer onderscheidend is ben je toch mooi in de aap gelogeerd, als middenklasse dame die haar rijkdom graag tonen wil. Het onderscheid is uitgewist, men is helaas weer gelijk aan elkaar. Tja daar zit je dan... Moet je je toch eens bezinnen op je accessoires: wat is de nieuwe (nog net) betaalbare onderscheidende factor tussen mij en mijn metro-buurman? Ze lijkt het niet op te merken; ze is te druk bezig haar sociale netwerk bij te houden via de iPhone.



]]> Sun, 19 Jun 2011 22:33:30 +0200 http://www.eigenkunsteerst.org/2011/LV.html http://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/3.0/ http://www.eigenkunsteerst.org/2011/Temporary+Stedelijk+2.html Vincent Bruijn In de jaren dat het Stedelijk Museum Amsterdam gesloten was, kreeg ik eenzelfde honger, honger naar op de trap te staan waar Gilbert en George eens een sculptuur presenteerden, honger naar de hoge plafonds, de witte muren, de Malevichen, honger naar de mogelijkheid op 't fietsje te stappen en even een shot verbeelding te halen. De beoordeling van The Temporary Stedelijk 2 moet daarom gedaan worden vanuit een heel ander perspectief, met andere verwachtingen, dan Sacha Bronwasser deed in de kunstbijlage van vrijdag 4 maart jl. Ik vind dat het wat gefragementeerde aanbod juist een tractatie is op een breed scala aan artistieke visies. Die ene klimaatzaal is een tipje van de sluier, een opmaat voor wat komen gaat als de nieuwbouw gereed is. De kwaliteit van de tentoonstelling 'TV as…' is vele malen hoger dan wat een gemiddeld provinciaal museum neerzet. Ik kon niet anders dan volschieten bij de aanblik van acht verdomd goede schilderijen van Malevich, met de herinnering aan Warschau in het achterhoofd. Ik ben uitermate tevreden over de aangeboden verbeelding van een museum dat middenin een verbouwing zit en ik wil dan ook iedereen aanmoedigen in de rij te gaan staan om onze artistieke rijkdommen te gaan bekijken.



]]> Fri, 11 Mar 2011 09:24:30 +0100 http://www.eigenkunsteerst.org/2011/Temporary+Stedelijk+2.html http://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/3.0/ http://www.eigenkunsteerst.org/2011/Coca-Cola.html Vincent Bruijn Ik heb niet meer naar die verzameling gekeken sinds ik de colablikjes heb ingepakt. Dit is de eerste keer sinds bijna twintig jaar dat ik ze weer zie en ik begrijp meteen mijn liefde voor Pop Art! De kiem voor die liefde is al gelegd bij het verzamelen van Coca-Cola blikjes. Hoewel ik regelmatig naar musea werd meegesleept, had ik destijds nog geen zelfgekozen interesse in beeldende kunst. Ik vond dit veel leuker! Het vroegste blikje heeft als houdbaarheidsdatum november 1988 op de onderkant staan, de laatste december 1994. Als ik terugdenk aan de esthetiek van die periode moet ik vooral denken aan in felle kleuren bedrukte Cool Cat truien en T-shirts met gele smilies; ronduit verschikkelijk. Die esthetiek zal vast in aangepaste vorm eens een revival genieten, maar zal vooral geschiedenis blijven. Het Coca-Cola logo en ervan afgeleid grafisch design is echter tijdloos. De posters op de kwartetkaarten op de voorgrond zijn duidelijk ontworpen in de eerste helft van de 20ste eeuw, en representeren vast het toenmalig heersende schoonheidsideaal, maar tonen wel aan dat het beeldmerk Coca-Cola in ieder geval niet aan devaluatie onderhevig is.
En dat werd afgelopen week andermaal bewezen toen ik een nieuw mini-blikje Coca-Cola Zero cafeine vrij onder ogen kreeg. Mooi diep zwart van kleur, met gouden letters en in rood het logo.



]]> Sun, 13 Feb 2011 21:06:20 +0100 http://www.eigenkunsteerst.org/2011/Coca-Cola.html http://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/3.0/